Jonathan Carroll - Białe jabłka

Białe jabłka
Autor: Jonathan Carroll 

Wydawnictwo: Rebis 
Okładka: miękka
Stan:  dobry
Uwagi: brak

O książce

Białe jabłka Jonathana Carrolla to opowieść o życiu po życiu – ale nie w religijnym, tylko egzystencjalnym sensie. Vincent Ettrich, hedonista i czarujący lekkoduch, budzi się pewnego dnia, by odkryć, że... wrócił z tamtej strony. Nie pamięta, jak umarł, ani dlaczego znów żyje. Zamiast aniołów spotyka gadającego szczura i cienie przeszłości, które wyglądają jak fragmenty snu. Powoli odkrywa prawdę: został przywrócony przez Isabelle – kobietę, którą kochał – ponieważ ich nienarodzone dziecko ma odegrać rolę w kosmicznej rozgrywce między Chaosem a Porządkiem. Problem w tym, że ojciec musi przekazać mu wiedzę, o której sam zapomniał. Carroll buduje z tej fantazji parabola o miłości, śmierci i konieczności dojrzewania – nawet po śmierci.

Powieść, jak cała twórczość autora, rozgrywa się na granicy jawy i metafizyki. Świat Białych jabłek jest piękny i dziwny zarazem: Wiedeń zamienia się w labirynt wspomnień, tatuaże i sny stają się mapami, a zwykłe rozmowy nabierają znaczenia przypowieści. Carroll pisze z lekkością, jakby łączył filozofię z humorem Woody’ego Allena – potrafi jednym zdaniem przejść od żartu o romansach do refleksji o sensie istnienia. Jego bohaterowie błądzą między światem a zaświatami, ale nie tracą ironii ani czułości; ich podróż to nie moralitet, lecz melancholijna przygoda o tym, że nawet po śmierci trzeba umieć kochać i pamiętać.

To jedna z najbardziej osobistych książek Carrolla – dojrzała, liryczna, miejscami brutalna. Autor nie daje łatwych odpowiedzi: z Chaosu nie da się wyjść bez szwanku, a wiedza o świecie może być przekleństwem. Białe jabłka to przypowieść o drugiej szansie, o tym, że nawet w świecie pozbawionym sensu istnieje miłość, która porządkuje rzeczywistość lepiej niż jakikolwiek bóg. Carroll znowu udowadnia, że jego magia nie potrzebuje czarów – wystarczy spojrzenie w ludzkie wnętrze.