Mózg i znaki
Autor: Jan Kordys
Wydawnictwo: PIW 1991
Okładka: miękka
Stan: dobry plus
Uwagi: brak
O książce
Jan Kordys w książce „Mózg i znaki” podejmuje próbę połączenia tego, co biologia i kultura zwykle trzymają osobno — czynności mózgu i procesów znaczenia. To jedna z pierwszych w Polsce prac, która w sposób konsekwentny łączy semiotykę z neurobiologią, sugerując, że zrozumienie kultury wymaga zrozumienia jej neuronalnych podstaw. Autor pokazuje, jak język, mit, sztuka i religia są nie tyle produktami ducha, co formami aktywności mózgowej – biologicznie uwarunkowanymi, lecz kulturowo przetworzonymi.
Kordys konstruuje teorię „mózgu semantycznego” – systemu zdolnego nie tylko do przetwarzania informacji, ale do nadawania im sensu. Analizuje teksty kultury od Biblii po Joyce’a, by wykazać, że struktury narracyjne są paralelne wobec mechanizmów neuronalnych: obie operują na napięciu między porządkiem a chaosem, między pamięcią a zapominaniem. Rozdziały takie jak „Imię Ojca” czy „Król i słońce” to nie interpretacje literackie w klasycznym sensie, lecz filozoficzne eksperymenty, w których Kordys bada, jak idee władzy, religii czy wiedzy zakorzenione są w fizjologii ludzkiego mózgu.
To książka hermetyczna, ale fascynująca – na granicy nauki i metafory. Autor pisze stylem akademickim, lecz momentami poetyckim, z pasją odkrywcy, który szuka wspólnego języka dla neuronów i symboli. „Mózg i znaki” pozostaje jednym z najciekawszych polskich eksperymentów intelektualnych lat 90., otwierając drogę ku dzisiejszej neurohumanistyce.
Polecamy
