Filozofia sztuki
Autor: Schelling
Wydawnictwo: PWN 1983
Okładka: twarda z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: niewielkie otarcia obwoluty
O książce
„Filozofia sztuki” Friedricha Wilhelma Josepha Schellinga to jeden z najważniejszych traktatów estetycznych romantyzmu niemieckiego — tekst, który zbudował pomost między metafizyką a sztuką. Książka powstała na podstawie wykładów z lat 1802–1805, gdy Schelling, mający zaledwie trzydzieści lat, kształtował własną wersję idealizmu transcendentalnego. Dla niego sztuka nie była dodatkiem do filozofii, lecz jej pełnym odpowiednikiem: sposobem objawienia absolutu w świecie zmysłowym. W tym sensie artysta staje się nie tylko twórcą, lecz uczestnikiem boskiego aktu — kimś, kto ujawnia jedność ducha i natury.
Schelling rozwija wizję, w której piękno jest syntezą przeciwieństw: wolności i konieczności, świadomości i nieświadomości, materii i ducha. Analizuje sztuki szczegółowe — od muzyki, przez malarstwo, po poezję — tworząc hierarchię, w której poezja zajmuje miejsce najwyższe, bo potrafi wyrazić absolut słowem. Muzyka z kolei stanowi „czystą formę”, wolną od obrazu, a tragedia antyczna ukazuje konflikt, w którym los i wola człowieka stapiają się w jedno. Całość napisana jest językiem gęstym, chwilami niemal poetyckim, z wyraźnym wpływem mitologii greckiej i filozofii Kanta.
„Filozofia sztuki” to dzieło wymagające, ale fundamentalne — nie tylko dla filozofów, lecz także dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć romantyczne pojmowanie twórczości. Schelling pokazuje, że sztuka nie służy przyjemności ani moralności, lecz objawieniu tego, co nieskończone. To książka, w której estetyka staje się teologią, a artysta — pośrednikiem między światem widzialnym i tym, który pozostaje poza słowami.