Miłość Peonii
Autor: Lisa See
Wydawnictwo: Świat Książki, 2014
Okładka: twarda
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Miłość Peonii” Lisy See to historia o namiętności silniejszej niż życie, o kobiecie, która musi umrzeć, by zrozumieć, czym jest miłość. Powieść przenosi czytelnika do XVII-wiecznych Chin – świata, w którym los kobiety wyznaczają mury domu, decyzje ojca i wąskie sandałki związanego stóp. A jednak właśnie w tej dusznej rzeczywistości rodzi się bunt – literacki, emocjonalny, duchowy. Peonia, zaledwie szesnastoletnia, zakochuje się w poecie, którego nie powinna znać, i umiera z tęsknoty, nie wiedząc, że był jej przeznaczony. Jej miłość, przenosząca się poza granicę śmierci, staje się metaforą pragnienia, które nie daje się uwięzić w żadnej konwencji.
See splata wątki obyczajowe, filozoficzne i metafizyczne, tworząc opowieść przypominającą dawną chińską baśń, w której zaświaty są równie realne jak ziemia. Duch Peonii nie jest potworem ani aniołem – to kobieta, która wciąż próbuje zrozumieć siebie i świat, który ją uwięził. Obserwuje życie ukochanego, jego żon i córek, a jej obecność przenika ich losy niczym echo niespełnionych słów. Powieść przywołuje autentyczne tradycje – rytuały żałobne, kult przodków, „głodne duchy” i wiarę w łączność między światem żywych i zmarłych. Greene’owska melancholia miesza się tu z liryką Tang Xianzu, autora Pawilonu Peonii, który dla See jest zarówno inspiracją, jak i kontrapunktem – w jego operze duch powraca z miłości, w jej książce z niedokończonego życia.
„Miłość Peonii” to także powieść o kobiecym pisaniu i pamięci. Peonia i inne kobiety tworzą własne komentarze do słynnej opery, zapisując emocje, których nie mogły wyrazić w życiu. W ten sposób See przywraca im głos – zapomnianym autorkom, których słowa zachowały się tylko na marginesach męskich dzieł. Historia Peonii jest więc zarazem hołdem dla anonimowych kobiet, które pisały mimo zakazów, wierząc, że miłość i sztuka są sposobem na przetrwanie śmierci.
Powieść ma rytm snu i poetyckiej elegii, ale pod jej delikatną powierzchnią pulsuje gniew – przeciw światu, który odmawia kobietom prawa do wyboru. See nie romantyzuje Chin, lecz pokazuje ich duchową złożoność: kulturę, w której piękno i cierpienie są nierozłączne. „Miłość Peonii” to melancholijna, pełna sensualnych obrazów przypowieść o miłości, która przekracza czas, ciało i konwenanse – o potrzebie bycia zapamiętaną, nawet jeśli trzeba za to zapłacić wiecznym niepokojem.