Dziennik geniusza
Autor: Salvador Dali
Wydawnictwo: L&L 2002
Okładka: twarda
Stan: dobry
Uwagi: podpis własnościowy
O książce
„Dziennik geniusza” Salvadora Dalí to zapis codzienności i refleksji artysty w latach 50. i 60., kiedy jego status na scenie sztuki był już ugruntowany. Dalí traktuje literaturę tak samo jak płótno – jako pole do autokreacji. Zamiast klasycznej autobiografii dostajemy zbiór notatek, manifestów i anegdot, w których autor bez skrępowania stawia siebie w centrum.
Jest tu dzieciństwo w Figueres, życie z Galą, praca nad obrazami, obsesje i rytuały dnia codziennego. Dalí rozwija własne koncepcje – jak paranoiczno-krytyczna metoda – i komentuje współczesnych, od Picassa po Freuda. Tekst jest niejednorodny: raz barokowy i pełen paradoksów, innym razem kąśliwy, niemal aforystyczny. Dalí nie ukrywa fascynacji religią, monarchią czy nauką, a równocześnie gra rolę błazna i prowokatora, który każe czytelnikowi wątpić, gdzie kończy się powaga, a zaczyna teatr.
„Dziennik” można czytać jako dokument epoki – świadectwo lat, gdy sztuka i media zaczęły się przenikać – albo jako próbę zrozumienia, jak Dalí tworzył mit samego siebie. To książka dla tych, którzy chcą wejść do pracowni artysty, ale muszą liczyć się z tym, że drzwi prowadzą raczej do labiryntu luster niż do linearnej opowieści.