Apocalypse
Autor: D.H. Lawrence
Wydawnictwo: The Albatros, 1932
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: nieznacznie przykurzona okładka, wydanie w j. angielskim
O ksiażce
„Apocalypse” D.H. Lawrence’a to książka graniczna – pisana przez autora, który wie, że zamyka własny obieg myślowy i nie zamierza już niczego łagodzić. To nie jest ani klasyczny esej biblijny, ani systematyczna krytyka religii, lecz osobista, momentami gwałtowna próba odzyskania sensu symboli, które – zdaniem Lawrence’a – zostały przez chrześcijaństwo pozbawione życiowej energii. Punkt wyjścia stanowi Apokalipsa św. Jana, lecz szybko okazuje się, że interesuje go nie tyle tekst, ile to, co zostało w nim przykryte: przedchrześcijańskie wyobrażenia cykliczności, kosmicznego porządku, relacji między człowiekiem a życiem jako siłą, a nie doktryną. Lawrence czyta Objawienie jak palimpsest, w którym warstwa teologiczna tłumi starszy, bardziej cielesny i solarno-pogański sens.
Książka jest jednocześnie traktatem o władzy i samotności jednostki. Lawrence nie ufa ani instytucjom religijnym, ani nowoczesnym formom egalitaryzmu; obie postrzega jako mechanizmy unifikujące doświadczenie, odbierające mu intensywność. Jego interpretacja Apokalipsy staje się więc pretekstem do szerszej krytyki cywilizacji przemysłowej, moralności zbiorowej i kultu abstrakcyjnych wartości. Styl jest charakterystyczny dla późnego Lawrence’a: fragmentaryczny, rytmiczny, pełen powtórzeń i obsesyjnych powrotów do tych samych figur – słońca, krwi, rytmu życia i śmierci. To myślenie bardziej poetyckie niż akademickie, momentami prowokacyjne, ale konsekwentne w swojej nieufności wobec „martwych” systemów znaczeń.
Polecamy
