Aloes. Dzienniki i małe szkice
Autor: Jan Kott
Wydawnictwo: Czytelnik, 1997
Okładka: miękka
Stan: dobry plus
Uwagi: brak
O książce
„Aloes” to zapis momentu, w którym biografia i literatura nachodzą na siebie bez żadnych dekoracji. Kott pisze tę książkę po operacji płuca, w czasie powrotu do życia, kiedy wszystko staje się ostrzejsze, intensywniejsze, bardziej materialne. Z dziennika rekonwalescencji robi się coś w rodzaju prywatnego atlasu doświadczeń: świat oglądany zza granicy wyznaczonej przez chorobę i przeczucie kruchości. Kott nie tworzy fabuły — on notuje, jakby każde zdanie miało mu służyć za próbę oswojenia świata, który na chwilę wymknął się spod kontroli.
Podróże do Otwocka, Antibes, Paryża czy Włoch układają się w mapę wrażeń, gdzie architektura, światło, jedzenie, zapachy i dzieła sztuki stają się sposobem na odzyskanie więzi z rzeczywistością. Zaskakuje sposób, w jaki Kott patrzy na sztukę: nie jak krytyk teatralny, tylko jak ktoś, kto próbuje zatrzymać chwilę, zanim znów się rozpadnie. To pisanie dotykiem, obrazem, drobiazgiem — każde wrażenie jest rejestrowane, jakby miało za moment ulecieć. Rzadkie u niego odniesienia do własnych korzeni, zwłaszcza epizod z bożnicą na rue des Rosiers, dają tej książce dodatkową warstwę, której zwykle nie odsłaniał.
Kiedy Kott na okładce wspomina, że „Aloes” dzieli jego życie na dwie połowy, brzmi to jak podsumowanie decyzji o odejściu, które dojrzewało już w trakcie pisania. Książka jest świadectwem chwili zawieszenia — między Polską a światem, między słabością a odzyskiwaniem sił, między dawną tożsamością a tym, co dopiero miało nadejść. Czytana dziś, po latach, nie traci nic ze swojej intensywności: to rzecz, która nie potrzebuje wielkiej narracji, bo opiera się na uważnym spojrzeniu, zdolnym wydobyć sens z najdrobniejszego fragmentu rzeczywistości.
Polecamy
Ombretta Ingrasci • Kobiety mafii
10,00
PLN