Anna Brzezińska - Woda na sicie. Apokryf czarownicy

Woda na sicie. Apokryf czarownicy
Autor: Anna Brzezińska 

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie 2018
Okładka: twarda 
Stan: dobry plus
Uwagi: ekslibris własnościowy.

O książce

„Woda na sicie. Apokryf czarownicy” to powieść, która wymyka się klasyfikacjom — ani to historyczna rekonstrukcja, ani czysta fantastyka. Anna Brzezińska, z wykształcenia mediewistka, zderza w niej precyzję historyka z językiem mitu. Fabuła rozgrywa się w świecie przypominającym XV-wieczne Włochy, ale jest to raczej pejzaż duchowy niż geograficzny: przestrzeń, gdzie słowo ma moc kształtowania rzeczywistości, a język staje się zarówno narzędziem władzy, jak i bronią słabszych. Zeznania La Vecchii, kobiety oskarżonej o herezję i czary, są tu labiryntem wspomnień, manipulacji i samoobrony. Brzezińska wykorzystuje formę apokryfu, by ukazać, jak historia ofiar zawsze powstaje z domysłu i szumu, nigdy z pewności.

W centrum opowieści stoi mechanizm inkwizycji — system, który bardziej przypomina teatr niż sąd. Przesłuchania są tu rytuałem oczyszczania społeczeństwa z lęków, nie zaś poszukiwaniem prawdy. La Vecchia, choć złamana fizycznie, pozostaje nieujarzmiona: odpowiada na tortury słowem, fabułą, zmyśleniem. Jej historia jest wielogłosowa i płynna jak tytułowa woda, która nigdy nie zatrzymuje się na sicie. Brzezińska tworzy portret kobiety wymykającej się definicjom – czarownicy, ofiary, grzesznicy i narratorki w jednym. W tej niepewności tkwi siła książki: prawda jawi się tu jako kwestia interpretacji, a nie faktu.

Styl Brzezińskiej to połączenie archaicznej melodyki z brutalnym konkretami. Autorka pisze językiem nasyconym rytmem i obrazem, gdzie każde zdanie brzmi jak inkantacja. Warstwa symboliczna — smok, vermiglio, krew i woda — nadaje narracji wymiar mitu o kobiecie, która mówi, choć wszyscy chcą, by milczała. W efekcie powstaje powieść o słowie jako narzędziu przetrwania i o historii, która zawsze jest pisana z pozycji zwycięzców. „Woda na sicie” to literacki proces o prawdę – i nikt nie wychodzi z niego bez winy.