Ombretta Ingrasci • Kobiety mafii
10,00
PLN
Pamiętniki
Autor: Stanisław Grabski
Wydawnictwo: Czytelnik, 1989
Okładka: twarda z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: nieznaczne naddarcia obwolut
O książce
„Pamiętniki” Grabskiego to zapis życia człowieka, który nie komentował polityki z dystansu — on uczestniczył w jej konstrukcji. Pierwszy tom prowadzi czytelnika od lat szkolnych po okres wczesnej działalności politycznej. Grabski pokazuje środowisko warszawskiej młodzieży końca XIX wieku, narodziny ideowych sporów, pierwsze kontakty z ruchem robotniczym i moment, w którym entuzjazm zaczyna zderzać się z realiami emigracji. To nie są wspomnienia „ku pokrzepieniu”, tylko solidny materiał o tym, jak wyglądało dojrzewanie światopoglądu w epoce, która nie dawała gotowych odpowiedzi.
Części berlińskie, paryskie i lwowskie układają się w bardzo czytelny obraz jego drogi intelektualnej. Autor szczerze opisuje własne zwroty — od środowisk socjalistycznych po późniejsze odejście od PPS i zbliżenie do ruchu narodowego. Widać, że nie próbuje stawiać siebie w roli nieomylnego. Pokazuje proces, w którym błędy, rozczarowania i korekty poglądów są czymś równie ważnym jak sukcesy.
Drugi tom obejmuje okres niepodległości, pracę w Komitecie Narodowym w Paryżu, doświadczenia z pierwszych sejmów, konflikty polityczne lat 20., epizody lwowskie i kijowskie, aż po zamach majowy i spory wewnątrz obozu narodowego. To materiał źródłowy o dużej wartości: Grabski opisuje relacje z Dmowskim, Głąbińskim, Witosem czy Piłsudskim bez prób dopisywania późniejszych interpretacji. Jego relacje są rzeczowe, oparte na obserwacji i pamięci, a nie na politycznych kalkulacjach.
Całość składa się na bardzo porządny dokument epoki — bez pozowania na bohatera, bez budowania pomników. To jeden z tych pamiętników, które czyta się zarówno jako zapis biograficzny, jak i jako przewodnik po mechanizmach polityki II RP.
Polecamy
