Generalissimus
Autor: Dariusz Wilczak
Wydawnictwo: Ossolineum, 2011
Okładka: twarda
Stan: dobry plus
Uwagi: brak
O ksiażce:
Generalissimus Dariusza Wilczaka to książka napisana z reporterską wrażliwością, a nie z chłodnym aparatem historyka. Autor – zamiast stawiać pomniki albo burzyć je młotem – decyduje się na rozmowę, i to rozmowę z samym bohaterem oraz jego otoczeniem. Z Jaruzelskiego nie robi ani wybawcy narodu, ani zdrajcy, lecz człowieka uwikłanego w epokę, w której przyszło mu działać.
Wilczak konstruuje portret pełen paradoksów: szlachcic wychowany w katolickim gimnazjum, zesłaniec syberyjski, oficer Armii Czerwonej i jednocześnie generał Ludowego Wojska Polskiego, później przywódca, który wprowadził stan wojenny – decyzję, która do dziś dzieli Polaków. To książka, w której równie istotne jak fakty są emocje: strach, duma, przyjaźnie, lojalności. Dzięki temu Jaruzelski nie jawi się jako zimna figura z podręcznika, lecz postać pełna sprzeczności – i w tym sensie bliższa literackiemu bohaterowi niż suchym politycznym analizom.
Momentami książka przypomina eksperyment w duchu Kapuścińskiego – narracja reporterska podszyta literackim rytmem. Opisy gabinetowych scen z PRL-u, anegdoty, listy, nawet niedoszły plan zgłoszenia Jaruzelskiego do Pokojowej Nagrody Nobla – wszystko to tworzy barwny pejzaż epoki. Wilczak nie udziela jednoznacznej odpowiedzi na pytanie „kim był Jaruzelski?”, raczej pokazuje, że nie da się jej udzielić bez uproszczeń.
