Robert A. Heinlein - Hiob | Komedia sprawiedliwości

Hiob. Komedia sprawiedliwości
Autor: Robert A. Heinlein

Wydawnictwo: Rebis 1992
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: brak

O książce

„Hiob. Komedia sprawiedliwości” Roberta A. Heinleina to jedna z najbardziej przewrotnych i niejednoznacznych powieści w dorobku autora, który z charakterystyczną ironią podważa dogmaty religijne i moralne. Z pozoru to klasyczna opowieść o próbach wiary – współczesny Hiob, Alexander Hergensheimer, członek ortodoksyjnego Kościoła, zostaje wrzucony w serię kosmicznych i metafizycznych zawirowań, gdy jego rzeczywistość dosłownie rozpada się na równoległe światy. Jednak w typowym dla Heinleina stylu, to nie teologia, lecz absurd codzienności i arbitralność boskich reguł stają się osią satyry.

Powieść łączy elementy science fiction, fantasy i filozoficznej przypowieści. Heinlein bawi się konwencją: jego bohater przechodzi przez alternatywne wersje rzeczywistości, spotyka aniołów, diabły i byty z pogranicza mitologii, a wszystko to podane jest z lekkością i sarkazmem. U jego boku pojawia się Margrethe, duńska stewardesa, która staje się uosobieniem empatii i zdrowego rozsądku w świecie zdominowanym przez boskie eksperymenty. W ich relacji autor odnajduje sposób, by mówić o miłości i lojalności w obliczu metafizycznego chaosu.

Heinlein w „Hiobie” drwi z literalnego czytania Pisma i z ludzkiej potrzeby podporządkowania świata prostym regułom moralnym. Jego bohater, przechodząc przez piekło (w sensie dosłownym i symbolicznym), odkrywa, że jedynym kryterium dobra pozostaje własne sumienie – nie nakazy, nie rytuały, nie strach przed potępieniem. Ta ironiczna, ale głęboko humanistyczna konkluzja sprawia, że „Hiob” staje się bardziej duchową komedią niż bluźnierstwem.

Powieść, opublikowana w 1984 roku, zdobyła nominację do Nebula Award za najlepszą powieść (1984) oraz do Hugo Award (1985), będąc jedną z ostatnich wielkich nominacji Heinleina przed jego śmiercią w 1988 roku. Dodatkowo została uhonorowana Locus Award za najlepszą powieść fantasy w 1985 roku, co potwierdziło jej znaczenie w kanonie literatury science fiction i fantasy.

Jej satyryczne podejście do chrześcijaństwa – w tym parodia fundamentalistycznych przekonań głównego bohatera oraz groteskowe wizje nieba i piekła – wywołało kontrowersje wśród czytelników religijnych, którzy uznali ją za bluźnierczą. Heinlein, agnostyk, świadomie wykorzystał te motywy, by badać granice wiary, moralności i iluzji boskiej sprawiedliwości. Mimo prowokacyjnego tonu, książka została doceniona za humor, filozoficzną głębię i subtelne nawiązania do wcześniejszych dzieł autora – takich jak They czy The Unpleasant Profession of Jonathan Hoag – a także inspiracje Jamesem Branchiem Cabellem i biblijną Księgą Hioba.