1980. Horyzont przed burzą
Autor: Józef Pińkowski
Wydawnictwo: BGW, 1993
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„1980. Horyzont przed burzą” Józefa Pińkowskiego to książka, która przypomina, że historię najnowszą warto czytać nie tylko z perspektywy zwycięzców. Były premier PRL daje tu głos wewnątrzpartyjnemu aparatczykowi – człowiekowi uwikłanemu w mechanizmy systemu, ale jednocześnie świadomemu, że stoi nad przepaścią.
Nie jest to literatura piękna, lecz świadectwo epoki. Narracja prowadzona jest chłodno, z wyraźną intencją usprawiedliwienia własnych decyzji – od prób stabilizacji cen po lawirowanie między społecznymi żądaniami a twardą linią PZPR. Pińkowski nie sili się na autokrytykę, ale pozostawia wiele cennych detali: stenogramy, kulisy narad Biura Politycznego, czy własne rozmowy z Wałęsą. To właśnie owe szczegóły – zbyt partyjne, by być całkiem szczere, a zarazem zbyt osobiste, by być czystą propagandą – czynią książkę interesującą.
Czytelnik dostaje obraz władzy zaskoczonej „Solidarnością”, a także portret człowieka, który, nie będąc ani reformatorem, ani ideologiem, pełnił rolę strażaka w państwie objętym pożarem. „Horyzont przed burzą” to nie tyle próba rozliczenia, ile rodzaj pamiętnika technokraty, który wciąż wierzył, że system można było załatać ekonomicznymi śrubami. Z dzisiejszej perspektywy widać jednak, że ów „horyzont” był już nieuchronną zapowiedzią zderzenia.
Polecamy
