Jak pióra orła białego. Brakujące kartki historii 1918-2018
Autor: Michał Michalczyk
Wydawnictwo: Ridero 2018
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: niewielkie otarcia okładki.
O książce
Michał Michalczyk w książce Jak pióra orła białego. Brakujące kartki historii 1918–2018 proponuje nie tyle alternatywną historię Polski, co próbę jej uzupełnienia. Pisze jak ktoś, kto nie godzi się na milczenie – ani w sprawach wojny, ani w kwestiach pamięci. Autor prowadzi czytelnika przez stulecie: od wyzwolenia Krakowa w 1918 roku, przez dramat kampanii wrześniowej, aż po wydarzenia jastrzębskie i narodziny Solidarności. Każdy z tych epizodów traktuje jak brakującą kartkę z narodowego albumu, którą należy dopisać, zanim całkiem wyblaknie. Jego narracja, chwilami publicystyczna, chwilami dokumentalna, czerpie energię z autentycznego oburzenia – z poczucia, że historia została spłaszczona do oficjalnych mitów.
To książka mocno osadzona w doświadczeniu pokolenia, które przeszło przez kilka ustrojów i nie znalazło się w żadnym z nich. Michalczyk pisze jak inżynier i świadek zarazem: z precyzją technika i emocją uczestnika. Wykorzystuje relacje, archiwalne zapiski, wspomnienia świadków, a także własne doświadczenia z czasów opozycji i Solidarności. Nie unika uproszczeń ani patosu, ale jego intencja pozostaje szczera – ocalić od zapomnienia to, co nie pasowało do narracji kolejnych elit. Zderza ze sobą heroizm i codzienność, oficjalną historię i prywatne pamiętniki, pisząc raczej w tonie obywatelskiego świadectwa niż akademickiej analizy.
Wydana przez Ridero w 2018 roku publikacja wpisuje się w falę oddolnych inicjatyw pisania historii poza instytucjami. Michalczyk traktuje patriotyzm nie jako hasło, lecz jako obowiązek pamiętania. Jego książka to hołd dla zwykłych ludzi – żołnierzy, robotników, opozycjonistów – którzy nie doczekali się pomników. Można się z nim spierać, ale trudno odmówić mu pasji: to zapis życia w cieniu historii, pisany z przekonaniem, że prawda bywa skromna, nieefektowna, ale trwa dłużej niż ideologie.