Tom Clancy - Poszukiwany żywy lub martwy

Poszukiwany żywy lub martwy
Autor: Tom Clancy 

Wydawnictwo: Buchmann, 2012
Okładka: twarda 
Stan: dobry/dobry plus
Uwagi: brak

O książce

„Poszukiwany żywy lub martwy” to Clancy w odsłonie, która pokazuje, jak bardzo zmienił się świat, a jednocześnie jak trwale działa jego metoda: technika, procedury, twarde decyzje i ludzie, którzy funkcjonują na granicy prawa. Widać tu kontynuację myślenia znanego z wcześniejszych powieści, ale już podporządkowaną innym czasom — erze dronów, globalnych sieci finansowych i terrorystów funkcjonujących poza strukturami państw. The Campus jest konstrukcją literacką, która pozwala autorowi ominąć biurokrację CIA i wejść w rejony działań, które trudno byłoby opisać w „czystej” powieści szpiegowskiej. Dzięki temu opowieść ma własną dynamikę i nie potrzebuje wielkiej geopolitycznej dekoracji, żeby ruszyć do przodu.

Uderza tu pewna wielopokoleniowość, która przewija się przez cały cykl Ryana. Jack Junior nie gra roli dodatku do legendy ojca — staje się pełnoprawnym uczestnikiem operacji, w których doświadczenie Clarka i Chaveza miesza się z nową generacją agentów. Clancy (i Greaney, bo to już etap współautorski) wykorzystują ten układ, żeby opowiedzieć o świecie, w którym tradycyjny wywiad nie wystarcza, a walka przenosi się jednocześnie do sieci, na giełdy i na pogranicza państw. Książka zachowuje charakterystyczny dla autora sposób prowadzenia akcji: drobiazgowe przygotowania, operacje prowadzone równolegle w kilku krajach, napięcie rosnące na procedurach, a nie na fajerwerkach.

Najciekawsze elementy powieści wychodzą tam, gdzie zwykle u Clancy’ego kryje się sedno — w technicznych drobiazgach, które nagle okazują się kluczowe, i w moralnych decyzjach podejmowanych bez gwarancji, że ktokolwiek później je oceni. Polowanie na Emira działa jako rama, ale tak naprawdę książka jest o ludziach, którzy poruszają się w światach przesiąkniętych polityką, a jednocześnie pozbawionych politycznej ochrony. To nie jest już zimnowojenny teatr, tylko współczesny chaos, w którym „słuszna sprawa” nie rozwiązuje dylematów — jedynie przesuwa je na kolejne poziomy odpowiedzialności.