Hopelandia | Uczta wyobraźni
Autor: Ian McDonald
Wydawnictwo: MAG, 2024
Okładka: twarda
Stan: bardzo dobry
Uwagi: nowy
O książce:
„Hopelandia” Iana McDonalda to powieść, która próbuje uchwycić coś większego niż los jednostek czy nawet narodów – całą skalę ludzkiej wyobraźni wobec katastrofy klimatycznej i przemian cywilizacyjnych. Zaczyna się niemal realistycznie – od zamieszek w Londynie 2011 roku – ale szybko zmienia się w sagę, która rozciąga się na dekady i kontynenty, a nawet na tysiąclecia. W centrum stoją dwie rodziny: Hopelandowie, ekscentryczna „społeczność bez granic”, i Brightbourne’owie – arystokratyczny ród obciążony dziedziczną „łaską”, która zawsze kosztuje cudze życie.
Spotkanie Raisy Hopeland i Amona Brightbourne’a jest jak zwarcie dwóch biegunów: elektryczna energia kontra stara klątwa. Z ich relacji rodzi się narracja, która oscyluje między love story, kroniką klimatycznych katastrof a futurystycznym thrillerem technologicznym. McDonald, znany z „Rzeki Bogów” czy „Brasyl”, po raz kolejny sięga po poetykę mozaiki – wiele głosów, wiele scenerii, od Islandii po Polinezję – by pokazać świat jako wielką rodzinę, a zarazem pole walki sprzecznych sił.
Najbardziej intrygujący jest sposób, w jaki autor łączy elementy science fiction z quasi-magicznością: elektromancja, czyli sztuka manipulacji energią, brzmi jak magia, ale opiera się na wizjach przyszłej technologii. Solarpunkowy duch miesza się tu z dekadencką sagą rodzinną – świat się rozpada, ale wciąż pojawiają się pomysły, jak go posklejać. W tle przewija się pytanie: czy można stworzyć „rodzinę” większą niż tradycyjny ród, otwartą, płynną, ponadnarodową, która stanie się remedium na kryzys planety?
McDonald nie daje prostych odpowiedzi – raczej rozrzuca iskry. Styl jest pełen fajerwerków, gęstych aliteracji, ironii i dygresji, które sprawiają, że książka chwilami przypomina improwizowany koncert, a nie spójną opowieść. Dla jednych będzie to objawienie, dla innych – chaotyczny potok. Ale w tej burzy zdań i obrazów jest siła: „Hopelandia” to opowieść o nadziei jako o akcie oporu wobec entropii.