Czakroterapia
Autor: Keith Sherwood
Wydawnictwo: Interlibro, Warszawa, 1993
Okładka: miekka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Czakroterapia” Sherwooda to przykład literatury ezoterycznej z początku lat 90., kiedy Zachód intensywnie próbował uporządkować Wschód według własnych kategorii psychologicznych. Autor traktuje system czakr jak mapę osobowości: każda „stacja energetyczna” odpowiada za określone postawy, lęki, nawyki emocjonalne. Nie mamy tu więc ascetycznej metafizyki, ale raczej pragmatyczny, miejscami bardzo ziemski poradnik dla kogoś, kto chce poukładać własne życie, wykorzystując język energii zamiast języka Freuda czy CBT. To nie tyle traktat metafizyczny, co podręcznik użytkownika do własnej „instalacji energetycznej”.
Sherwood konsekwentnie prowadzi czytelnika od ogólnej teorii blokad energetycznych do zestawu technik: wizualizacji, ćwiczeń oddechowych, pracy z odczuciami w ciele. Co znamienne, jego czakry są zaskakująco psychologiczne: mniej tu kosmologii, więcej związków, poczucia własnej wartości, lęku przed odrzuceniem, problemów seksualności czy sprawczości. Widać wyraźny ślad epoki – to czasy, gdy język „energii” pełnił funkcję bezbolesnego pomostu między duchowością New Age a zachodnią psychologią humanistyczną. Dla współczesnego czytelnika, przyzwyczajonego do „mindfulnessu” w wersji z certyfikatem, ta bezceremonialna mieszanka mistyki, poradnictwa i quasi‑medycyny może brzmieć naiwnie, ale jest to naiwność pewnej formacyjnej fazy ruchu rozwojowego.
Jako książka użytkowa „Czakroterapia” broni się przede wszystkim klarownością i bezpośredniością – Sherwood pisze tak, jakby zakładał, że czytelnik od razu zacznie ćwiczyć, a nie pisać pracę magisterską. Jako pozycja światopoglądowa bywa z kolei apodyktyczna: przyjmuje założenie o istnieniu i działaniu energii subtelnych i buduje na nim całą konstrukcję bez większej dyskusji. Dla osób już osadzonych w tej perspektywie będzie to podręcznik porządkujący praktykę; dla sceptyka – ciekawy dokument mentalności New Age.
Polecamy
