Drogi chrześcijaństwa
Autor: Adam Aduszkiewicz, Wacław Hryniewicz, Zbigniew Nosowski, Jerzy Sosnowski, Jan M. Bereza, Henryk Paprocki, Aleksandra Błahut-Kowalczyk, Bogusław Milerski, Lech Tranda, Krzysztof Dorosz, Andrzej Osęka, Jacek Hołówka
Wydawnictwo: Czarna Owca, 2008
Okładka: miekka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Drogi chrześcijaństwa” to jedna z tych książek, które przypominają, że chrześcijaństwo nie jest ani monolitem, ani wyłącznie muzealnym eksponatem doktryn, lecz pewnym ruchem duchowym – rozpisanym na wiele głosów, nie zawsze zgodnych, za to szczerze zaangażowanych. Zestawienie duchownych i teologów różnych Kościołów z dwoma agnostykami nie jest tu tanią „kontrowersją na okładkę”, lecz próbą uczciwego pokazania całego spektrum: od wiary przeżywanej „od środka” po intelektualne wahanie i dystans. To książka, w której dogmat jest obecny, ale nie rządzi – pierwszeństwo mają doświadczenie, osobista biografia duchowa i indywidualne punkty ciężkości.
Ciekawa jest tu geografia głosów: od Hryniewicza z jego ekumeniczną wrażliwością, przez perspektywy prawosławne, protestanckie i katolickie, aż po Osękę i Hołówkę, którzy przypominają, że myślenie religijne ma swoje ślepe plamki. Kto spodziewa się katechizmu w lekkiej formie, będzie rozczarowany; kto natomiast szuka uczciwego pytania, jak dziś w ogóle sensownie mówić o Bogu, Kościele i zbawieniu – dostaje coś w rodzaju literackiej debaty, gdzie każdy zamiast „reprezentować stanowisko” raczej mówi, co naprawdę go w jego tradycji porusza i co w niej uwiera. Jest tu coś z dawnej sztuki wykładu publicznego: teksty są popularyzatorskie, ale nie protekcjonalne, raczej zapraszają do współmyślenia niż pouczają.
Na tle typowych publikacji „wyznaniowych” tom wyróżnia się tym, że nie udaje neutralności, a jednocześnie nie wymaga od czytelnika deklaracji przynależności. To dobra lektura dla ludzi zmęczonych zarówno triumfalizmem kościelnym, jak i agresywnym antyklerykalizmem – bo pokazuje, że między tymi biegunami istnieje całkiem szeroki teren: namysłu, wahania, lojalności i krytycyzmu. W serii „Oblicza duchowości” ta pozycja pełni rolę zwierciadła zbiorowego: odbija różne twarze chrześcijaństwa i dorzuca lustro agnostyka, w którym wierzący nie zawsze chętnie chcą się przejrzeć. Jeśli literatura religijna zwykle kojarzy się z książkami „dla swoich”, to „Drogi chrześcijaństwa” są raczej dla tych, którzy wolą rozmowę od deklaracji i pytanie od gotowej odpowiedzi.
