Podróż po Egipcie Faraonów
Autor: Christian Jacq
Wydawnictwo: Świat Książki, 2004
Okładka: twarda
Stan: bardzo dobry
Uwagi: brak
O książce
„Podróż po Egipcie faraonów” to książka napisana przez kogoś, kto zna korytarze świątyń lepiej niż przeciętny turysta rozkład własnego mieszkania – i to jest jej główny atut. Jacq nie udaje obiektywnego przewodnika z biura podróży; to egiptolog, który pozwala sobie na luksus subiektywnej fascynacji. Trasa od Delty po Abu Simbel nie jest tu więc zwykłym ciągiem „atrakcji”, lecz rodzajem pielgrzymki po miejscach, w których architektura nadal współpracuje z mitologią. Piramida, dolina, świątynia – każdy z tych obiektów traktowany jest nie tylko jako „zabytek”, lecz jako część żywego systemu religijno‑politycznego, w którym kamień ma status niemal teologiczny.
Jacq porusza się swobodnie między opisem krajobrazu, rekonstrukcją rytuału a chłodniejszą egiptologią. Tam, gdzie przeciętny przewodnik zatrzymuje się na anegdocie („tutaj spoczywa…”, „tę świątynię kazał wznieść…”), on próbuje odtworzyć logikę całego urządzenia: po co tak, dlaczego tu, jak to wpisuje się w kosmologię Egiptu. Zdradza przy tym pewną nostalgię za cywilizacją, która nie oddzielała sacrum od inżynierii – dla współczesnego czytelnika może to brzmieć egzotycznie, ale właśnie ta perspektywa odróżnia go od szeregu poprawnych, lecz bezdusznych albumów o Egipcie. Staranne dodatki – chronologia, panteon, kartusze, indeksy – nie są jedynie ozdobą; tworzą zaplecze, dzięki któremu lektura przestaje być turystyką, a zaczyna przypominać pierwsze, nieco nieporadne kroki w stronę egipskiej erudycji.
Trzeba dodać, że Jacq ma skłonność do tonacji nieco patetycznej, co jednych uwiedzie, a innych zirytuje – na tle suchych podręczników wypada jak ktoś, kto zamiast planu wykopalisk wręcza czytelnikowi zaproszenie do misterium. Język polskiego przekładu zachowuje tę mieszaninę klarowności i emfazy, więc książka pozostaje przystępna także dla tych, którzy dotąd kojarzyli Egipt głównie z folderu biura turystycznego. Jeśli ktoś szuka zwartego kompendium faktów – dostanie je, ale podane w formie literackiej podróży; jeśli natomiast liczy na powieściową intrygę rodem z innych książek Jacqa, może być zaskoczony: tu akcją są kolejne warstwy znaczeń odkładane w kamieniu, nie kolejne zwroty fabuły.
Polecamy
