Budowa plastykowych modeli samolotów
Autor: Krzysztof Wagner
Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1981
Okładka: miekka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Budowa plastycznych modeli samolotów” Krzysztofa Wagnera to typowy produkt późnego PRL-u w najlepszym znaczeniu tego określenia: poradnik pisany przez fachowca, który nie traktuje czytelnika jak dziecka. Z dzisiejszej perspektywy, w epoce filmików instruktażowych, uderza tu powaga i ambicja – to nie jest broszurka o „sklejaniu samolocików”, lecz próba uporządkowania całego świata modelarstwa lotniczego: od doboru zestawów, przez technikę obróbki plastiku, po niuanse malowania zgodnego z realiami historycznymi polskiego lotnictwa 1918–1979. Wagner pisze z pozycji kogoś, dla kogo model to nie zabawka, ale trójwymiarowy komentarz do historii techniki wojskowej.
Najmocniejszym atutem książki są partie poświęcone oznaczeniom, barwom i schematom malowania. W realiach, gdy dostęp do kolorowych albumów lotniczych był znikomy, ten poradnik pełnił rolę namiastki specjalistycznego kompendium: czytelnik dostawał nie tylko „jak malować”, ale „dlaczego tak, a nie inaczej”. Wyliczenie modeli używanych w polskim lotnictwie, dostępnych w światowych seriach, ma dziś urok pół-antykwaryczny – to katalog marzeń tamtego modelarza, spis zestawów, które trzeba było śledzić w Peweksie, kiosku albo w paczkach od rodziny z zagranicy. Rysunki instruktażowe są wyraźnie pomyślane jako korekta ubogich instrukcji producentów: autor tłumaczy to, czego nie dopowiadają fabryczne schematy.
Dla współczesnego czytelnika – zwłaszcza młodszego modelarza – książka Wagnera będzie w części anachroniczna (brak współczesnych materiałów, chemii, technik weatheringu), ale pozostaje znakomitym dokumentem kultury modelarskiej sprzed globalizacji hobby. Jest też czymś w rodzaju pomostu między pasją do lotnictwa a rzetelną, źródłową wiedzą: stąd rozbudowana bibliografia, jak na poradnik wręcz imponująca.