Sierotctwo i osamotnienie
Autor: Teresa Ewa Olearczyk
Wydawnictwo: WAM, 2008
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
Sieroctwo i osamotnienie” Teresy Ewy Olearczyk należy do tego typu książek pedagogicznych, które nie zadowalają się moralizatorskim westchnieniem nad „kryzysem rodziny”, lecz próbują go rozebrać na czynniki pierwsze – z mniejszą egzaltacją, a większą precyzją. Autorka konsekwentnie przesuwa punkt ciężkości z instytucji rodziny jako abstrakcyjnego ideału na konkretne doświadczenie dziecka i nastolatka: co to znaczy być sierotą „w pełni” i „w połowie”, ale też – co w codziennym życiu oznacza bycie osieroconym psychicznie, w rodzinie formalnie „pełnej”. W tym sensie książka wpisuje się w nurt refleksji, który bardziej interesuje się jakością więzi niż ich formalnym istnieniem.
Najbardziej interesująca jest tu część empiryczna – badania z początku lat dwutysięcznych prowadzone w Ośrodku Szkolno‑Wychowawczym OHP w Trzebini. To wybór grupy, która rzadko trafia na okładki raportów: młodzież z pogranicza systemu edukacji i rynku pracy, zwykle symbolicznie obecna w debacie publicznej. Dane, które Olearczyk wydobywa z ich wypowiedzi, pokazują, że „sieroctwo” nie jest w pierwszym rzędzie kategorią prawną, lecz egzystencjalną – w tle przewijają się wątki przemocy, chronicznej obojętności, wychowania zastępczego „przez instytucje”, ale też ambiwalentnej lojalności wobec rodziny, która zawiodła. Monografia stanowi rzetelne i solidne narzędzie pracy dla pedagogów, wychowawców oraz pracowników placówek opiekuńczych.