Głosząc Ewangelię Królestwa
Autor: Ks. Tadeusz Olszański CM
Wydawnictwo: Instytut Teologiczny Księży Misjonarzy, Kraków, 1995
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Głosząc Ewangelię Królestwa” to jeden z tych tomów, które na półce wyglądają niepozornie, a w praktyce decydują o kształcie codziennego przepowiadania. Olszański nie próbuje tu błyszczeć erudycją ani teologiczną fajerwerką – jego ambicją jest raczej to, by ksiądz w środowy poranek nie musiał wymyślać koła od nowa. To książka zrodzona z konfesjonału, zakrystii i codziennego obcowania z lekcjonarzem, a nie z uniwersyteckiej katedry. Tytuł obiecuje Królestwo, ale realizuje je poprzez drobne, krótkie teksty, których siłą jest właśnie dyskretność.
Charakterystyczne jest to, czego tu nie ma: nie znajdziemy moralizatorskich tyrad ani kaznodziejskiej egzaltacji. Olszański pracuje na perykopie dnia jak rzemieślnik: wydobywa jeden motyw, czytelny obraz, prostą myśl, którą można powtórzyć po wyjściu z kościoła. W epoce rozrastających się kazań, lubiących imponować objętością, ta zwięzłość działa jak antidotum. To homiletyka „małej formy”: raczej podanie tonu do dalszej improwizacji niż gotowy spektakl do odczytania z ambony. Kapłan dostaje zaczep interpretacyjny, nie gotowy produkt; wierny – krótką iskrę, nie wykład.
Na tle innych zbiorów homilii z lat 90. książka Olszańskiego wyróżnia się jeszcze czymś: jest wyraźnie osadzona w rytmie roku kościelnego, ale nie zamknięta w ówczesnych, polskich kontekstach społeczno‑politycznych. Dzięki temu nie zestarzała się tak szybko, jak wiele homiletycznych „bestsellerów” tamtego czasu. To narzędzie, które wciąż może być użyteczne – zarówno jako pomoc dla kaznodziei, jak i jako podręczny brewiarz dla świeckiego, który woli czytać krótką, codzienną medytację niż kolejne poradnictwo duchowe w stylu „jak żyć w pięciu krokach”. Olszański nie obiecuje cudów; proponuje wierne, proste towarzyszenie Słowu dzień po dniu – i to jest największa zaleta tej książki.
Polecamy
