Pod sztandarem proroka
Autor: Mirosław Azembski
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia, 1978
Okładka: miekka z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Pod sztandarem proroka” to typowy wyrób polskiej humanistyki lat 70.: książka pisana z ambicją popularyzatorską, ale na tle ówczesnego pejzażu – zadziwiająco rzetelna w podejściu do islamu. Azembski nie proponuje więc ani orientalizującej baśni o egzotyce Wschodu, ani zimnowojennej propagandówki o „fanatyzmie religijnym”, lecz próbę uporządkowanego wprowadzenia w świat islamu – od fundamentów doktryny po dzieje wspólnoty. Rozdziały typu „Filary islamu” czy „Przed hidżrą” zdradzają klasyczny układ: najpierw religijne ABC (wiara, modlitwa, jałmużna, post, pielgrzymka), potem przeniesienie ciężaru na historię – od Mekki Mahometa po wczesne losy ummy.
Azembski koncentruje się na islamie jako religii, która od samego początku splatała się z polityką, wojną i ekspansją. „Sztandar proroka” to metafora wspólnoty, która rodzi się nie tylko z objawienia, lecz także z doświadczenia walk plemiennych, migracji, przymierzy i podbojów. To nie jest teologiczny traktat, lecz narracja historyczno-religioznawcza: autor zapewne prowadzi czytelnika od świata przedislamskiej Arabii przez moment hidżry aż po proces kształtowania się kalifatu i dalszej ekspansji. Widać tu ducha epoki – zamiłowanie do szerokiej syntezy, pisanej językiem dostępnym dla licealisty, ale na tyle uważnym, by nie sprowadzać islamu do katalogu „zakazów i nakazów”.
Polecamy
