Wieki Średnie. Medium Aevum
Prace oferowane Tadeuszowi Manteufflowi w 60 rocznicę urodzin
Wydawnictwo: PWN, 1962
Okładka: twarda z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: otarcia obwoluty, zagięcia kart przedtytułowych
O książce
„Wieki Średnie. Medium Aevum” nie jest zwykłą książką historyczną, lecz klasyczną księgą pamiątkową (Festschrift) przygotowaną dla Tadeusza Manteuffla – jednego z najwybitniejszych polskich mediewistów i twórcy powojennej szkoły badań nad średniowieczem. Tego rodzaju publikacje mają w świecie nauki szczególną rangę. Składają się z oryginalnych rozpraw napisanych przez uczniów, współpracowników i najwybitniejszych przedstawicieli danej dyscypliny, stanowiąc zarazem świadectwo poziomu badań w konkretnym momencie historii nauki. Wydany przez PWN tom z 1962 roku skupia nazwiska, które dziś należą do kanonu polskiej historiografii: Henryka Łowmiańskiego, Gerarda Labudę, Juliusza Bardacha, Henryka Samsonowicza, Bronisława Geremka, Aleksandra Gieysztora, Janusza Tazbira i wielu innych badaczy wyznaczających kierunki rozwoju mediewistyki przez kolejne dekady.
Zakres tematyczny tomu imponuje różnorodnością. Obok studiów poświęconych początkom państwa polskiego, chrystianizacji Słowian i dziejom Piastów znajdują się teksty dotyczące miast średniowiecznych, zakonów, prawa, administracji, numizmatyki, sztuki, uniwersytetów, relacji Polski z sąsiadami czy historii Europy Zachodniej. Autorzy nie tworzą syntetycznego wykładu, lecz prezentują wyniki własnych badań nad konkretnymi problemami źródłowymi. Dzięki temu książka zachowuje wartość również dziś – wiele zawartych w niej rozpraw pozostaje ważnym punktem odniesienia dla historyków zajmujących się średniowieczem. Z perspektywy współczesnego czytelnika jest to także fascynujący obraz polskiej humanistyki początku lat sześćdziesiątych, gdy mimo ograniczeń politycznych rozwijały się badania na światowym poziomie.
Na szczególną uwagę zasługuje również sam kontekst powstania publikacji. Tadeusz Manteuffel odegrał ogromną rolę w odbudowie polskiej nauki po II wojnie światowej, był pierwszym dyrektorem Instytutu Historii PAN i wychowawcą całego pokolenia wybitnych historyków. Dedykowany mu tom stanowi więc dokument środowiska naukowego skupionego wokół jednej z najważniejszych postaci polskiej mediewistyki XX wieku. Dla kolekcjonerów literatury historycznej, badaczy dziejów historiografii oraz osób zainteresowanych rozwojem polskiej szkoły historycznej jest to pozycja o znaczeniu wykraczającym daleko poza zwykły zbiór artykułów. Łączy wartość źródłową z rangą historycznego świadectwa epoki i pozostaje jednym z klasycznych wydawnictw polskiej humanistyki.