Na drogach życia duchowego | Tom I
Autor: o. Gabriel K.b.
Wydawnictwo: Karmelitów Bosych, Kraków, 1965
Okładka: miękka z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Na drogach życia duchowego” to książka z tego rodzaju, które pozornie niczym się nie wyróżniają: skromna okładka, tytuł jak z katalogu rekolekcji, autor podpisany zakonnie, bez aspiracji do „nazwiska”. Dopiero po kilku stronach widać, że mamy do czynienia z kimś, kto klasyczną szkołę karmelu zna od podszewki, ale nie powtarza jej jak katechizmu. Ojciec Gabriel robi coś, co w literaturze ascetycznej jest rzadkie: mówi językiem prostym, a jednocześnie zakłada, że czytelnik ma intelekt i pamięć – że potrafi śledzić argument, a nie tylko szukać „pobożnych myśli”. Stąd ten podtytuł nieistniejący w druku, ale bardzo wyraźny w treści: to nie zbiór „złotych myśli”, lecz konsekwentnie prowadzona pedagogika życia wewnętrznego.
Jego karmel jest ewidentnie zakorzeniony w Teresie z Ávili i Janie od Krzyża, ale nie jest to komentarz filologiczny ani psychologizująca parafraza. Raczej podręcznik praktyka, który wszystkie wielkie formuły mistyki przeprowadza przez sito: modlitwa – dobrze, ale jaka, jak długo, jak znosić oschłości; milczenie – nie jako dekoracyjna „cisza klasztorna”, tylko wymagająca dyscyplina myśli i języka; asceza – nie „wyczyny”, lecz codzienna konsekwencja. Karmelita nie ucieka od słów „posłuszeństwo”, „ofiara”, „umartwienie”, ale pozbawia je teatralności: to raczej żmudne dojrzewanie niż sprinterski bieg do wizji mistycznych. W tle wciąż pobrzmiewa podstawowa intuicja: Bóg jest bliżej niż się wydaje, problemem nie jest „odległość”, lecz nieumiejętność bycia obecnym.