Szkieletowa załoga
Autor: Stephen King
Wydawnictwo: Prószyński i Ska, 2012
Okładka: miękka
Stan: dobry plus
Uwagi: brak
O książce
Stephen King w latach 70. i 80. działał jak sejsmograf amerykańskich lęków: zimna wojna, suburbaniczna klaustrofobia, religijny ekstremizm, technologia jako nowy demon. W Szkieletowej załodze widać to jak na dłoni. Autor nie potrzebuje gotyckich zamków ani duchów z piwnicy – wystarczy supermarket, jezioro, zwykłe miasteczko, by odsłonić kruchą powłokę codzienności. „Mgła”, najbardziej znany tekst tomu, to błyskotliwy eksperyment socjologiczny: zamknięci razem ludzie natychmiast tworzą mikrodystopię z prorokiem, wrogiem i ofiarą rytualną. King zadaje pytanie, które będzie powracać w jego twórczości: czy potwory w mlecznej bieli są naprawdę gorsze niż ci, którzy stoją obok nas w kolejce do kasy.
Zbiór zachwyca różnorodnością form. „Jaunt” to niespokojna science fiction, która wykorzystuje pomysł teleportacji po to, by przypomnieć, że świadomość jest największym więzieniem. „Survivor Type” – zapis degeneracji ciała i umysłu – pokazuje, ile zostaje z cywilizacji, gdy jedyną walutą staje się własne mięso. „Pani Todd skraca sobie drogę” wprowadza niemal lovecraftowski niepokój, gdy zwyczajny skrót drogowy zaczyna prowadzić poza topografię znanego świata. A „Ballada o celnym strzale” drwi z mitu natchnionego pisarza, odsłaniając destrukcyjną stronę twórczej obsesji. King nie zamyka się w jednym typie grozy – eksploruje paranoję, humor, cielesność i horror filozoficzny.
Jest tu również King intymniejszy, bardziej osobisty: dzieci, które poznają smak paniki szybciej niż alfabet; dorośli, którzy gubią rozum pod naporem własnych ambicji i frustracji. Groza w tych opowiadaniach to nie gwałtowny atak – raczej osmotyczne przenikanie mroku w dobrze znane sytuacje. Dlatego Szkieletowa załoga uchodzi za jeden z najważniejszych zbiorów w dorobku autora: nie dlatego, że przeraża, lecz dlatego, że prowokuje do spojrzenia w lustro i zapytania, co naprawdę czai się po drugiej stronie mgły. W tej książce widać, jak King z pisarza pulpowego wyrasta na diagnostę zbiorowej wyobraźni, kierując reflektor właśnie tam, gdzie wszyscy wolą odwrócić wzrok.
Polecamy
