Aleksander Kościów • Lecą wieloryby
10,00
PLN
Eloy
Autor: Carlos Droguett
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie, 1977
Okładka: miękka
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Eloy” to powieść, która nie tyle opowiada historię, co rozrywa ją od środka. Carlos Droguett, pisarz o temperamencie reporterskim i mistycznym zarazem, konstruuje opowieść o śmierci – tej, która nadchodzi, i tej, która już trwa. Tytułowy Eloy, wzorowany na prawdziwym bandycie z chilijskiej prowincji, przez ostatnią dobę swojego życia błąka się po górach, ścigany przez policję i własne wspomnienia. Narracja to strumień rozedrganego umysłu: myśli, wspomnienia, halucynacje, dialogi z samym sobą i z Bogiem, mieszające się w jednym nieprzerwanym monologu o winie, godności i zwierzęcym instynkcie przetrwania.
Droguett wykorzystuje materiał sensacyjny – pościg, zabójstwo, bandytyzm – by zbudować tekst o granicach świadomości. Jego proza pulsuje napięciem, rytmem oddechu człowieka, który wie, że każda chwila jest ostatnia. To nie klasyczny realizm, lecz wizja świata oglądana przez pryzmat strachu i samotności. Autor przełamuje strukturę narracyjną, przechodząc między osobami gramatycznymi i czasami, co nadaje książce formę niemal poetyckiego delirium. „Eloy” jest w tym sensie bardziej stanem ducha niż fabułą – dramatem jednostki wypchniętej poza margines, która w umieraniu odkrywa intensywność życia.
W chilijskiej literaturze Droguett bywa uznawany za ogniwo między modernizmem a „boomu latynoamerykańskiego”. Jego język, gwałtowny i pełen obrazów, zbliża go raczej do Faulknera niż do Márqueza. „Eloy” to powieść o człowieku, który, pozbawiony nadziei i złudzeń, staje się lustrem dla społeczeństwa – brutalnego, ale fascynującego w swoim rozpadzie.
