Drzewo jeży
Autor: Antonio Gramsci
Wydawnictwo: KAW, 1987
Okładka: twarda z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
Antonio Gramsci kojarzy się głównie z „Zeszytami więziennymi” i teorią hegemonii, ale w „Drzewie jeży” odkrywamy jego mniej znaną twarz – literata z wyobraźnią dziecięcą. To zbiór listów, bajek i opowiadań napisanych w latach trzydziestych dla synów, gdy Gramsci odbywał faszystowski wyrok. Teksty te łączą edukacyjną troskę z liryzmem; są opowieściami o zwierzętach, historiach baśniowych i refleksjach nad światem, jakim powinien być, nie tylko o polityce. Autor potrafi w jednej kartce przejść od instrukcji jak zbudować karmnik do medytacji nad sensem sprawiedliwości. To literatura epistolarna, która staje się pretekstem do filozoficznej rozmowy z dzieckiem.
„Drzewo jeży” pokazuje, że Gramsci cenił kulturę ludową i folklor. Jego bajki mają korzenie w sardynijskiej tradycji, nawiązują do mądrości ludowej i przyrodniczego symbolizmu. Tytułowe drzewo zamieszkują jeże, ale symbolizuje też schronienie i upór – cechy potrzebne, by przetrwać w niesprzyjających czasach. Literacko to proza poetycka z humorem i autoironią, przypominająca poetykę Italo Calvino, ale zanurzona w kontekście więziennym.