Upiór Manhattanu
Autor: Frederick Forsyth
Wydawnictwo: Albatros, 1999
Okładka: twarda z obwolutą
Stan: dobry
Uwagi: brak
O książce
„Upiór Manhattanu” to literacki eksperyment Fredericka Forsytha — autora kojarzonego z zimnym światem wywiadu, który tym razem zanurza się w melodramacie i romantycznym mroku. Książka jest bezpośrednim sequelem „Upiora w operze”, ale nie Gastona Leroux, lecz musicalu Andrew Lloyda Webbera. Akcja przenosi się do Nowego Jorku 1906 roku, gdzie Erik, dawny potwór z podziemi Opery Paryskiej, buduje swoje imperium — finansowe i artystyczne — w świecie kapitalizmu i elektryczności. Manhattan Forsytha to przestrzeń, w której dźwięk arii miesza się z hukiem stalowych konstrukcji, a miłość, zemsta i obsesja splatają się jak w partyturze tragicznej opery.
Autor rezygnuje z tempa szpiegowskiego thrillera, by opowiedzieć historię odkupienia. Erik nie jest już demonem, lecz człowiekiem, który próbuje odzyskać duszę poprzez sztukę i uczucie. Christine Daaé, teraz gwiazda Metropolitan Opera, i Raoul, jej mąż, tworzą trójkąt emocjonalny, którego punktem zapalnym staje się młody Pierre — syn, o którego istnieniu Upiór nie wiedział. Forsyth prowadzi narrację polifonicznie — przez listy, pamiętniki i relacje świadków — co nadaje powieści ton operowego libretta. W tle pojawiają się realne postaci (jak Nellie Melba) i detale nowojorskiej moderny: Luna Park, pierwsze windy, orkiestry emigrantów.
„Upiór Manhattanu” to pastisz i hołd zarazem — Forsyth z precyzją rekonstruktuje świat belle époque, ale pozwala sobie na sentyment. Krytycy zarzucali mu „lukrowanie” i brak napięcia, ale to właśnie melancholia czyni tę książkę wyjątkową. To powieść o człowieku, który chciał stać się kimś więcej niż legendą, i o autorze, który pozwolił sobie na luksus słabości.
