Wszystko jest względne. 14 mrocznych opowieści
Autor: Stephen King
Wydawnictwo: Prószyński i Ska, 2013
Okładka: miękka
Stan: dobry plus
Uwagi: brak
O książce
Stephen King, mistrz narracji krótkiej, w zbiorze „Wszystko jest względne” nie tylko prezentuje wachlarz swoich literackich obsesji, ale też pokazuje, jak wiele można powiedzieć w formie ograniczonej do kilkunastu stron. To nie jest antologia dla tych, którzy szukają spójności – to raczej literacki kalejdoskop, w którym każdy obrót przynosi inne światło, inne cienie. Od horroru medycznego („Autopsja nr 4”) po gangsterski realizm („Śmierć Jacka Hamiltona”), od westernowego fantasy („Siostry Elurii”) po cybernetyczny surrealizm („Wirus drogowy zmierza na północ”) – King nie boi się mieszać konwencji, bo wie, że groza nie ma jednej twarzy.
W centrum tej antologii znajduje się pytanie o względność zła – czy jest ono zewnętrzne, czy wewnętrzne? Czy diabeł w czarnym garniturze to istota nadprzyrodzona, czy tylko projekcja dziecięcego lęku? Czy nawiedzony pokój hotelowy w „1408” to miejsce przeklęte, czy tylko lustro psychiki? King, jak zwykle, nie daje odpowiedzi, ale prowokuje do ich szukania. Jego bohaterowie – pisarze, podróżnicy, rozwodnicy, telepaci – nie są herosami, lecz ludźmi, którzy próbują zrozumieć, co ich spotyka. Czasem z sukcesem, częściej z porażką. Ale zawsze z emocjonalną prawdą, która sprawia, że nawet najbardziej fantastyczne opowiadanie brzmi jak coś, co mogło się wydarzyć tuż za rogiem.
„Wszystko jest względne” to także literacki eksperyment – King losuje kolejność tekstów kartami, wprowadza e-bookowe innowacje („Podróż z kulą”), bawi się formą i tonem. Niektóre opowiadania są jak uderzenie – szybkie, bolesne, z puentą jak strzał. Inne rozwijają się powoli, jak „Siostry Elurii”, budując świat, który mógłby być początkiem powieści. W tym sensie zbiór przypomina szkicownik – pełen pomysłów, które mogłyby rozwinąć się w coś większego, ale właśnie w tej kondensacji tkwi ich siła. King pokazuje, że horror nie musi być długi, by być skuteczny. Wystarczy jedno zdanie, jeden obraz, jedna decyzja – i wszystko się zmienia. Bo, jak sugeruje tytuł, wszystko naprawdę jest względne.
Polecamy
