Autor: Eduardo Mendoza
Zestaw zawiera
- Awantura o pieniądze albo życie
- Walka kotów
- Maurico czyli wybory
- Trzy żywoty świętych
- Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa
- Król przyjmuje
- Wyspa niesłychana
- Sekret hiszpańskiej pensjonarki
- Prześwietny raport kapitana Dosa
Wydawnictwo: Znak
Okładka: twarda/miękka
Stan: dobry/dobry plus
Uwagi: brak
O zestawie:
Zestaw książek Eduardo Mendozy dobrze pokazuje, jak szeroko rozciąga się jego pisarskie pole – od kryminału podszytego farsą po historyczne gry z konwencją i satyry o niemal kafkowskim zacięciu. Autor, wychowany jeszcze w cieniu frankizmu, a dojrzały już w czasie transformacji, traktuje literaturę jako narzędzie rozbrajania powagi świata publicznego. W jego prozie instytucje – państwo, Kościół, rynek – rzadko mają stabilny grunt pod nogami. Zamiast tego pojawia się rzeczywistość chwiejna, pełna sprzeczności, w której język wysokiej kultury bez trudu miesza się z ulicznym rejestrem. Ta umiejętność operowania tonem sprawia, że Mendoza potrafi jednocześnie opowiadać historię i ją podważać, jakby stale testował, ile jeszcze wytrzyma konstrukcja narracji.
Najbardziej rozpoznawalny ton odnajdziemy w cyklu o bezimiennym detektywie – bohaterze, który zaczyna jako pensjonariusz zakładu psychiatrycznego, a kończy jako właściciel salonu fryzjerskiego wplątany w międzynarodowe afery. „Sekret hiszpańskiej pensjonarki” i „Awantura o pieniądze albo życie” wykorzystują schemat kryminału tylko jako rusztowanie dla opowieści o społeczeństwie po dyktaturze: pełnym aspiracji, ale też podatnym na groteskowe deformacje. Równolegle Mendoza rozwija nurt bardziej historyczny i polityczny – „Walka kotów” czy „Mauricio, czyli wybory” rozgrywają się w momentach granicznych, gdy historia przyspiesza i odsłania ludzkie słabości w skali zbiorowej. Bohaterowie tych książek funkcjonują jak obserwatorzy wrzuceni w sam środek procesów, których nie są w stanie kontrolować, a ich indywidualne wybory zderzają się z bezwładnością epoki.
Trzeci wymiar tej twórczości ujawnia się w utworach, które najłatwiej nazwać eksperymentami – choć Mendoza traktuje je raczej jako naturalne przedłużenie swojej metody. „Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa” bawi się tradycją apokryfów i powieści historycznej, „Prześwietny raport kapitana Dosa” przenosi satyrę w realia science fiction, a „Wyspa niesłychana” rozmywa granice między rzeczywistością a wyobraźnią. W każdym z tych przypadków chodzi o podobny mechanizm: przesunięcie znanego świata o kilka stopni w stronę absurdu, by wydobyć jego ukryte napięcia. Ten zestaw książek układa się więc w spójną panoramę – nie tyle gatunkową, co mentalną – pokazującą autora, który z równą swobodą operuje historią, groteską i ironią, traktując literaturę jako przestrzeń swobodnego, często bezlitosnego oglądu rzeczywistości.