George Maloney • Jezus czyni mnie wolnym
20,00
PLN
Złoty wiek mistyki hiszpańskiej
Autor: ks. Stanisław Gryga
Wydawnictwo: Wydawnictwo OO. Karmelitów Bosych, Kraków, 1987
Okładka: miękka
Stan: dobry minus
Uwagi: zagięcia okładki, przebarwienia kilku kart
O książce
„Złoty Wiek Mistyki Hiszpańskiej” ks. Stanisława Grygi to książka, która ma w sobie coś z porządnego, klasztornego archiwum: nic tu nie zostało napisane dla dekoracji. Autor nie układa pobożnych fresków o „hiszpańskim żarze serc”, tylko prowadzi czytelnika przez struktury i źródła – tak, jak robi to ktoś, kto naprawdę przeczytał Garcia de Cisnerosa, Osunę czy Bernardino de Laredo, zamiast powtarzać oklepane formuły o „Teresianskim geniuszu”. Tom I szczególnie pokazuje, jak bardzo tzw. „szczyt” mistyki karmelitańskiej był przygotowany przez całą plejadę poprzedników: Gryga nie traktuje ich jak nudnego przedbiegu, ale jako glebę, bez której Teresa i Jan od Krzyża by się po prostu nie wydarzyli w takiej formie. To rzadki przypadek w polskiej literaturze, gdzie wcześni pisarze XVI wieku nie są kukiełkami w przypisie, lecz osobnymi głosami.
Na tle współczesnych, często powierzchownych zachwytów „mistyką” jako towarem duchowo‑relaksacyjnym, praca Grygi jest niemal anachronicznie solidna. To książka pisana z przekonaniem, że mistyka jest przede wszystkim poważną myślą religijną, a dopiero potem egzotyczną przygodą uczuć. Autor ma wyraźny cel: pokazać, że Złoty Wiek nie jest zamkniętym skansenem, lecz rezerwuarem formacji, która może być lekarstwem na „wyjałowienie nowoczesności” – ale nie poprzez tanie pocieszenia, tylko przez wymagający, wewnętrzny rygor modlitwy i życia. Dla czytelnika przyzwyczajonego do syntetycznych opracowań o jednej tylko Teresie z Ávili będzie to lektura bardziej gęsta, czasem surowa, lecz właśnie dlatego cenna: przypomina, że za kilkoma sławnymi nazwiskami stoi cały, zapomniany las autorów, których ktoś wreszcie potraktował poważnie.
Polecamy
