Fantasy

Fantasy to najstarszy nurt fantastyki, wyrastający z mitu, baśni i eposu. Jego znakiem rozpoznawczym jest świat rządzony innymi prawami niż nasz - z magią, bogami, którzy realnie ingerują w losy ludzi, i istotami, dla których nie ma miejsca w podręczniku zoologii. To dział należący do szerszej kategorii fantastyki, obok science fiction oraz horroru i weird fiction.

Co znajdziesz w tej kategorii

Klasykę gatunku i współczesne powieści, pojedyncze tomy i pełne cykle. Od Tolkiena, Ursuli K. Le Guin i Terry'ego Pratchetta, przez Sapkowskiego, Feista i Eddingsa, po George'a R.R. Martina, Joe Abercrombiego i Brandona Sandersona. Sporo tytułów z tego działu ukazywało się w seriach, które dziś trudno skompletować w nowych nakładach - dlatego osobno prowadzimy Ucztę Wyobraźni.

Czytaj więcej - odmiany fantasy

High fantasy i epicka

Najbardziej rozpoznawalna odmiana gatunku: osobny, dokładnie rozrysowany świat z własną geografią, historią i językami, konflikt o skali kontynentu i fabuła rozpisana na wiele tomów. Wzorcem pozostaje "Władca Pierścieni", a do tej tradycji nawiązują między innymi cykle Roberta Jordana, Tada Williamsa i Brandona Sandersona.

Dark fantasy i grimdark

Odmiana, w której świat przedstawiony jest brutalny, władza brudna, a bohaterowie moralnie niejednoznaczni - zwycięstwo, jeśli w ogóle przychodzi, dużo kosztuje. Do tego nurtu zalicza się "Pieśń Lodu i Ognia" Martina, powieści Joe Abercrombiego, Marka Lawrence'a, a z polskich autorów wiedźmiński cykl Sapkowskiego i twórczość Jarosława Grzędowicza.

Miecz i magia

Starsza od high fantasy odmiana przygodowa, skupiona na pojedynczym bohaterze i konkretnej wyprawie zamiast losów świata. Ukształtowali ją Robert E. Howard z Conanem, Fritz Leiber i Michael Moorcock. Fabuły są krótsze, tempo szybsze, a stawka bardziej osobista.

Urban fantasy i fantasy historyczna

Urban fantasy przenosi istoty nadprzyrodzone do współczesnych miast, gdzie funkcjonują obok zwykłych ludzi - często na styku z kryminałem. Fantasy historyczna działa odwrotnie: osadza magię w konkretnej, rozpoznawalnej epoce, jak w prozie Guya Gavriela Kaya czy w polskiej fantastyce słowiańskiej.

Humorystyczna i baśniowa

Nurt, który gra konwencjami gatunku zamiast traktować je serio. Najbardziej znanym przykładem jest Świat Dysku Terry'ego Pratchetta, ale należy tu też proza Piersa Anthony'ego czy Roberta Aspirina. Osobno warto wymienić fantasy bliższą baśni i mitowi, jak "Ziemiomorze" Le Guin.